บทที่ 29 อาหารข้างทางมันอร่อยกว่า

คฤหาสน์

“หนูวนิดาไปยังไงมายังไงลูก” แม่สามีอ้าแขนโอบกอดร่างของลูกสะใภ้ด้วยความรักก่อนที่ทั้งสองจะนั่งลงบนโซฟาในห้องรับแขก แต่เธอในตอนนี้เมื่อเห็นใบหน้าของท่านแล้วถึงกับลำคอตีบตัน พยายามสะกดความรู้สึกที่แสบร้อนในดวงตาเอาไว้

“สวัสดีค่ะคุณแม่” เธอยกมือพนมไหว้

“แม่คิดถึงหนูจังเลย เป็นยังไงบ้างลูกช่วง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ